กรณีศาลอาญาพิพากษ์ คดีการสังหาร นพ.ได้ฟัง โดยให้จำคุก 2 ผู้ต้องหาที่เป็นเพื่อนสนิทคนละ 10 ปี และร่วมชดเชย 5 ล้านพร้อมดอกเบื้ย ด้านแม่ผู้เสียชีวิตพึงพอใจได้ความเป็นกลาง ส่วน 2 ผู้ต้องหาศาลให้ประกันตัว

จากกรณีเมื่อเวลา 10.00 น. วันที่ 23 เดือนธันวาคม64 ที่ศาลอาญา ศาลอ่านคำตัดสินคดีอาญาลำดับที่ดำที่ อ 1794/2563 คดีระหว่างพนักงานอัยการสำนักงานอัยการสูงสุดเป็นโจทก์ ยื่นฟ้อง นพ.ปราโมทย์ มั่นเมือง เชลยที่ 1 และ น.ส.จิตสะอาด สุขสุวรรณ ปัจจุบันนี้เป็นพนักงานราชการ เชลยที่ 2 ในข้อกล่าวหาด้วยกันฆ่าผู้อื่นโดยเจตนา และฝ่ายผู้เสียหายได้ร้องขอให้ใช้ค่าสินไหมทดแทน เป็นคดีแพ่งเกี่ยวเนื่องคดีอาญา และเพราะว่าคดีนี้เกิดเหตุปี 2553 และอัยการยื่นฟ้องปี 2563 ประกอบกับมีเหตุการณ์โควิด ศาลก็เลยเร่งรัดการสอบพยานตลอดให้เสร็จใน 1 ปี เชลยได้ประกันตัวในชั้นไตร่ตรอง

โดยคดีนี้โจทก์ฟ้องเชลยทั้งคู่ว่าเมื่อวันที่ 18 เม.ย. 2553 ค่ำคืนก่อนถึงเวลาเที่ยงเชลยทั้งคู่ได้ด้วยกันโยน นพ.ได้ฟัง ทวีรุจจนะ อายุ 28 ปี แพทย์จุฬาฯ กำลังศึกษาต่อด้านพยาธิวิทยา จากชั้น 4 ซึ่งมีความสูงราว 9.76 เมตรของอาคารไดรฟ์อินอพาร์ทเม้นท์ แขวงคลองจั่น เขตบางกะปิ จังหวัดกรุงเทพมหานคร ทำให้ร่างของนายแพทย์ได้ฟัง กระทบพื้นคอนกรีตจนถึงแก่ความตาย คดีนี้ โจทก์นำหลักฐานดังเช่นว่าพยานบุคคล พยานห้อมล้อม พยานทางวิทยาศาสตร์ และขอให้ผู้พิพากษาออกไปสอบพยานนอกศาลหรือเดินพบเจอสืบจุดเกิดเหตุ ที่ห้องชุด เพื่อดูระเบียง ลูกกรง ลานซีเมนต์ที่ศพ ฝ่ายเชลยได้นำพยานฝ่ายผู้ก่อสร้างอาคารคอนโดฯ มาสืบลบล้างสุดกำลัง
มีหัวข้อต้องวิเคราะห์ว่าเชลยทั้งคู่ฆ่าผู้เสียชีวิตไหม ศาลได้พิจารณาพยาน หลักฐาน อีกทั้งพยานบุคคลและหลักฐานทางนิติวิทยาศาสตร์มีความคิดเห็นว่า วันเกิดเหตุ นพ.ได้ฟังไปดื่มกับเชลยที่ 1 กับ 2 ที่ร้านอาหารบริเวณรัชดา ห้วยขวาง กทม. ออกมาด้วยอาการเมาจนถึงเชลยที่ 1 ต้องประคองขึ้นรถแท็กซี่ เมื่อลงรถแท็กซี่ มาถึงอาคารไดร์ฟอิน อพาร์ทเม้นท์ แขวงคลองจั่น บางกะปิ กทม. นพ.ได้ฟังได้ล้มลงบนฟุตบาทจนถึงมีภาพปรากฏในกล้องวงจรปิด และประคองมายังห้องพักของเชลยทั้งคู่ จากนั้นมีคนเห็นผู้เสียชีวิตได้ร่วงลงมาชั้น 4 ของอาคารเสียชีวิต

ต่อมา แพทย์ชันสูตรศพ นพ.ได้ฟัง พบว่าที่ร่างกาย มีรอยแผลหลายจุดที่ไม่เกี่ยวกับการตกจากที่สูง ดังเช่นว่า รอยฟกช้ำบริเวณภายในแขน รอยแผลถลอกที่ตอนบั้นเอว ต่อมานักวิชาการพยานทางวิทยาศาสตร์และพยานผู้ที่มีความเชี่ยวชาญเบิกความประกอบเอกสาร ฝ่ายโจทก์ ได้ทำทดสอบนำหุ่นน้ำหนักเท่ากับผู้เสียชีวิต และใช้คนสองคนเอาขึ้นทำให้บริเวณด้านหลังของหุ่นที่ถูกอุ้มไปพาดที่กั้นระเบียงคอนกรีต ทำให้เป็นรอยขูด ก่อนหุ่นจะร่วงแบบศีรษะลงพื้น ตามด้วยเท้า หัวชี้ออกนอก ห่างจากอาคารราว 3 เมตร สอดคล้องกับสถานที่เกิดเหตุและศพที่ถูกพบ

จากนั้นได้มีการนำสารประกอบจากระเบียงคอนกรีต และเนื้อด้านหลังของผู้เสียชีวิตมาพิสูจน์พบว่าผลตรงกัน รวมถึงเชลยทั้งคู่เห็นด้วยว่า ในขณะเกิดเหตุมีเพียงแค่เชลยทั้งคู่กับผู้เสียชีวิตอยู่ในห้องแค่นั้น และก่อนเกิดเหตุ นพ.ได้ฟังได้โทร.หาภรรยาเพื่อถามหาการซื้ออาหารในช่วงเช้า ก็เลยดูไม่มีเหตุควรว่า นพ.ได้ฟัง คิดทำร้ายตัวเองฆ่าตัวตายจากที่เชลยทั้งคู่อ้าง ทั้งมีพยานรับรองได้ว่า ผู้เสียชีวิตกับเชลยที่ 2 เคยคบเป็นคู่รักกัน แม้กระนั้นขณะเกิดเหตุเชลย 1-2 กำลังคบเป็นคู่รักกันแล้ว อาจจะมีการเกิดความรู้สึกไม่พอใจ หึง

san1

ด้านเชลยทั้งคู่ลบล้างว่า วันเกิดเหตุไปร่วมดื่มกินกันมาจนถึงเมาและพามาที่ห้อง ผู้เสียชีวิตมีลักษณะอาการเมาไปยืนระเบียงแล้วพลัดหล่นไป เมื่อตกไปโดนสายไฟร่างก็เลยกระทบไปๆมาๆ จนถึงเกิดรอยแผล ก็เป็นเพียงการคาดเดาของพวกเชลยเอง ไม่อาจจะลบล้างกับหลักฐานของโจทก์ได้ ฟังได้ว่าเชลยที่ 1-2 ได้ช่วยกันอุ้มร่างของผู้เสียชีวิตให้ตกลงมาจากอพาร์ตเมนต์จุดเกิดเหตุก็เลยมีความผิดจริงตามฟ้อง

ศาลพิพากษ์ลงโทษเชลยอีกทั้ง 2 ข้อกล่าวหาด้วยกันฆ่าผู้อื่นโดยเจตนา ตาม มัธยม288 ไม่ใช่ในกรณีที่ผู้เสียชีวิตฆ่าตัวตายโดยมีต้นเหตุมาจากเรื่องรักๆใคร่ๆ จำคุกเชลยอีกทั้ง 2 คนละ 15 ปี แม้กระนั้นเชลยอีกทั้ง 2 ให้การมีประโยชน์ก็เลยลดโทษให้ 1 ใน 3 ตามประมวลกฎหมายอาญา มัธยม78 คงจำคุกเชลยที่ 1-2 คนละ 10 ปี และให้เชลยทั้งคู่ด้วยกันชดเชยค่าทำขวัญเป็นเงิน 5 ล้านบาท พร้อมดอกในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปีนับจากวันที่ฟ้อง (7 กันยายน63) ให้กับแม่ผู้เสียชีวิต คำร้องขออื่นให้ชู
ด้านน้องชายของผู้เสียชีวิต กล่าวว่า ขอขอบคุณศาลที่เมตตาและให้ความยุติธรรมให้กับครอบครัวของพวกเราที่สูญเสียมาเป็น 10 ปี ที่ทุกวันผ่านไปด้วยความยากลำบาก ส่วนหัวข้อการยื่นอุทธรณ์คดีต้องขอกลับไปปรึกษาครอบครัว และกลุ่มทนายความอีกรอบก่อน เนื่องจากว่าเดี๋ยวนี้พวกเราก็อ่อนล้ามามากแล้ว แม้กระนั้นวันนี้ก็พึงพอใจกับคำตัดสินแล้ว

ด้านแม่ของผู้เสียชีวิต กล่าวว่า พวกเราต่อสู้มานานพอควร ชี้ให้เห็นว่าความเป็นธรรมมีอยู่จริง เสมือนที่พวกเราเห็น รับรู้ พิสูจน์มาว่า ลูกพวกเรามิได้ฆ่าตัวตาย ก่อนหน้านี้ที่ผ่านมาพวกเราเชื่อจากหลักฐานมิได้คิดเอง เรื่องที่สงสัยว่าลูกคิดทำร้ายตัวเอง เพียงพอทราบว่าหลักฐานแสดงว่าเป็นไปไม่ได้ พวกเราก็เลยต้องหาความจริง ผลที่ออกมาก็เป็นอย่างที่รอคอย และพึงพอใจกับคำตัดสิน

san2

มีรายงานว่าเชลยได้บากบั่นยื่นหลักทรัพย์จำนวนหนึ่งเพื่อขอปลดปล่อยชั่วครั้งคราว

ต่อมาเมื่อเวลา 16.00 น. วันเดียวกัน ศาลอาญามีคำสั่งอนุญาตให้ปล่อยตัวปล่อยใจชั่วครั้งคราว นายแพทย์ปราโมทย์ กับนางสาวจิตพิมล เชลยอีกทั้ง 2 ในคดีดังที่กล่าวมาข้างต้นโดยใช้หลักทรัพย์เป็นโฉนดที่ดินกู้หนี้ยืมสินคนละ 500,000 บาทประกันตัวท้ายที่สุด.